|
|
|
เครื่องแต่งกายของผู้ประกอบพิธีกรรม |
|
ผู้ประกอบพิธีกรรมรำผีโรง
เป็นผู้หญิงโดยแต่งกายใส่เสื้อแขนยาว
แขนกระบอก สีขาว ผ่าหน้า คอกลม
และผูกสายด้านหน้า สวมผ้าถุง สีสด
ยาวกรอมเท้า สวมสไบสีแดงปักลวดลาย
เกล้าผมมวย (แต่งกายแบบชาวมอญ)
พิธีกรรมรำผีโรง
ไม่ใช้อาชีพแต่เป็นการทำพิธีกรรมเกี่ยวกับความเชื่อ |
|
 การแต่งกายของ
"โต้ง" ผู้นำในพิธีรำผี |
| |
| |
|
รายละเอียดการประกอบอาชีพ |
|
ความศรัทธาในแต่ละคน คือ
เป็นขนบธรรมเนียม
ประเพณีที่ต้องถือปฏิบัติสืบทอดกันมาเป็นเวลานาน
ไม่มีค่าตอบแทน |
| |
| |
|
กระบวนการสืบทอดและถ่ายทอด |
|
การสืบทอดและถ่ายทอดบรรพบุรุษของตระกูลจะยกให้ลูกชายคนโตเป็นผู้สืบทอดผู้ประกอบพิธีผีโรงของตระกูล
แต่ถ้าบ้านนั้นไม่มีลูกชายหรือลูกชายเสียชีวิตหรือย้ายไปอยู่ที่อื่น
ก็ยกให้ลูกสาวเป็นผู้สืบทอดประกอบพิธีกรรม
แต่ถ้าลูกสาวแต่งงานต้องทำการถอดเสาเอกไปถวายวัดก่อนจึงจะอยู่บ้านของตระกูลได้
แต่ถ้าไม่แต่งงานก็อยู่ได้เลย
แต่ถ้าบุคคลในตระกูลไม่รับสืบทอด
ก็ให้นำสิ่งของต่างๆเช่นแหวน พลอยแดง
อาวุธ อุปกรณ์ ที่ใช้ประกอบพิธีใส่ถาด
หรือ ภาชนะ แล้วนำไปลอยแพในแม่น้ำ
เป็นการตัดขาดจากการประกอบพิธีกรรมผีโรงของตระกูลและเชื่อว่าถ้ามีผู้เก็บได้แล้วนำข้าวของเครื่องใช้ไปใช้ประโยชน์ต่อผู้นั้นและบุคคลในตระกูลนั้น |
| |
|
ถึงแม้จะไม่มีเชื้อสายมอญหรือไม่เคยตั้งพิธีกรรมรำผีโรงมาก่อนก็จะมีเหตุให้ต้องรับสืบทอดพิธีกรรมรำผีโรงสืบต่อไป กล่าวคือ บรรพบุรุษของตระกูล
จะเชิญดวงวิญญาณของต้นตระกูลบรรพบุรุษมาเข้าร่างทรงของผู้ที่ถูกคัดเลือกให้รับตำแหน่งคนทรงรำผีโรง
ได้นั้นอาจจะเป็นหญิงหรือชายก็ได้
สุดแท้แต่ผู้ที่สืบทอดตำแหน่ง
ผู้ทำพิธีผีโรงจะเป็นผู้คัดเลือกโดยดูจากคุณสมบัติพิเศษคือ
ผมมี กลิ่นหอม
แต่ถ้าบุคคลในตระกูลเดียวกันไม่มีผู้เหมาะสมในการสืบทอด
ไม่ได้รับการคัดเลือกอาจจะคัดเลือกจากบุคคลที่อยู่นอกตระกูลได้
โดยมีการรับมอบการสืบทอดจากสิ่งของต่างๆ
ดังนี้ แหวนพลอยแดงอาวุธ อุปกรณ์
ที่ใช้ประกอบพิธี |
| |
|
|
|
 |
